Różowy — jak stał się „kobiecy”

Różowy: jak stał się „kobiecy” — i dlaczego nie zawsze tak było

Dziś róż wydaje się niemal synonimem kobiecości. Obecny w dziecięcych pokojach, na witrynach i w samej idei tego, co „dziewczęce”. Jednak kolor, podobnie jak moda, nie ma wiecznej natury — ma tylko historię.

Jeszcze na początku XX wieku było niemal odwrotnie. W USA i Europie różowy często polecano chłopcom, a niebieski — dziewczynkom. Logika była prosta: różowy postrzegano jako silniejszy odcień czerwieni, a niebieski kojarzył się z łagodnością.

Przełom nie nastąpił natychmiast. Dopiero wraz z masową produkcją odzieży i marketingiem kolor zaczął stawać się wyznacznikiem płci. Różowy ostatecznie utrwalił się jako kolor dla dziewczynek dopiero w latach 40. XX wieku.

To pokazuje, że moda nie tylko odzwierciedla rzeczywistość — ona ją wymyśla. Żadne kody kolorystyczne nie są wykute w kamieniu: tworzą je epoka, rynek i spojrzenie społeczeństwa.